Bisedë me Leuarta Gjidodën

Një vit në krye të Bashkësisë së Shqiptarëve të Qarkut Sisak-Moslavinë (ZASHMZH)

1. Para një viti u bëtë kryetare e ZASHMZH-së. Kur shikoni sot pas, çfarë ju mësoi ky vit i parë?

Mësimi më i madh është se njerëzit zakonisht shohin vetëm ngjarjet, festimet dhe fotografitë. Ajo që nuk shohin janë orët e panumërta pas çdo projekti, çdo aplikimi, çdo takimi dhe çdo vendimi.

Ky vit më mësoi se drejtimi i një komuniteti nuk do të thotë vetëm të kesh ide. Kjo është përgjegjësi. Do të thotë t’u përgjigjesh thirrjeve, të zgjidhësh situata të paparashikuara, të drejtosh administratën, financat, të bashkëpunosh me institucionet, të zhvillosh projekte dhe, mbi të gjitha, të punosh me njerëzit.

Secili ka pritshmëri të ndryshme, ide të ndryshme dhe nevoja të ndryshme. Të gjesh një drejtim që respekton të gjithë dhe në të njëjtën kohë e çon komunitetin përpara, ndoshta është sfida më e madhe.

2. Ju trashëguat Agim Gjidodën. Si ishte kjo përvojë për ju?

Sinqerisht, kjo është një nga përgjegjësitë më të mëdha në jetën time.

Nga afër kam dëshmuar se sa shumë ka investuar Agimi në këtë komunitet. Kishte net pa gjumë, mijëra kilometra në rrugë, udhëtime nga qyteti në qytet dhe nga shteti në shtet, ndihmë për njerëzit, mbështetje për shoqatat dhe një kërkim të vazhdueshëm për mundësi të reja për komunitetin.

Një nga trashëgimitë e tij më të mëdha është hapësira jonë në qendër të Kutinës, me sipërfaqe prej 160 m², e siguruar përmes projekteve, konkurseve dhe viteve të punës së përkushtuar. Kjo nuk ishte fat, por këmbëngulje, vizion dhe një përpjekje e jashtëzakonshme.

Ndonjëherë pyes veten se si arrinte t’i realizonte të gjitha. Ka ditë kur mezi arrij të përfundoj administratën, faturat dhe detyrimet e përditshme, e lëre më të zhvilloj projekte të reja dhe të aplikoj në konkurse.

Shpesh e kap veten duke zgjatur dorën drejt telefonit për ta telefonuar, pikërisht siç besoj se bëjnë edhe shumë të tjerë. Sot do të thoshim se ai ishte një person që gjithmonë dinte të gjente zgjidhje, një mentor dhe dikush tek i cili gjithmonë mund të mbështeteshe.

Kjo më ka dhënë edhe më shumë respekt për gjithçka që ai ka arritur. Asnjëherë nuk e kam parë rolin tim si një zëvendësim të tij. Detyra ime është të vazhdoj të ndërtoj mbi atë që ai krijoi, duke sjellë përvojën time, idetë dhe vizionin tim për të ardhmen.

Shpresoj se do të ishte krenar për drejtimin në të cilin po ecim, ndërsa unë jam krenare që mund të vazhdoj punën e tij.

3. A ka ndryshuar vizioni juaj për ZASHMZH-në që kur morët drejtimin?

Viti i parë ishte mbi të gjitha një vit mësimi, njohjeje me mënyrën e punës dhe vazhdimi i aktiviteteve që tashmë ishin planifikuar.

Ky vit është ndryshe. Ky është viti në të cilin fillojmë të realizojmë vizionin që kemi premtuar.

Krahas ruajtjes së gjuhës, traditës dhe identitetit, dëshirojmë të zhvillojmë projekte që lidhin kulturën me krijimtarinë, inovacionet dhe botën digjitale.

Ndër projektet që po përgatisim janë prezantimi i traditës „Nusja e Pikturuar” (data do të publikohet më vonë), si dhe aktiviteti ynë qendror më 19 shtator 2026 në Kutina, kushtuar grave, identitetit dhe së ardhmes.

4. Pse i kushtoni kaq shumë rëndësi inovacioneve krahas ruajtjes së trashëgimisë?

Sepse ruajtja e kulturës nuk do të thotë të qëndrosh në vend.

Gjuha jonë, tradita dhe historia jonë janë themeli i asaj që jemi. Por nëse dëshirojmë që të rinjtë të mbeten të lidhur me identitetin e tyre, duhet të flasim edhe në gjuhën e tyre – gjuhën e krijimtarisë, teknologjisë, sipërmarrjes dhe inovacionit.

Në të gjithë Kosovën, Shqipërinë dhe diasporën shohim njerëz të jashtëzakonshëm që krijojnë startup-e, platforma digjitale, projekte kulturore, filma, muzikë dhe ide të reja. Dëshirojmë t’ua afrojmë këto histori shqiptarëve në Kroaci, të frymëzojmë të rinjtë dhe të krijojmë mundësi të reja për bashkëpunim.

5. Çfarë do të dëshironit që njerëzit të kujtojnë për këtë kapitull të ri të ZASHMZH-së?

Që kultura është e gjallë. Që ajo rritet dhe zhvillohet.

Dëshiroj që Bashkësia jonë të jetë një vend ku takohen historia dhe e ardhmja. Një vend ku të rinjtë, gratë, artistët, sipërmarrësit, krijuesit dhe inovatorët ndihen të mirëpritur dhe të vlerësuar.

Një vend ku çdo shqiptar në Kroaci ndihet i lidhur – jo vetëm me komunitetin e tij lokal, por edhe me të gjithë botën shqiptare.

6. Kur shikoni përpara, cila është dëshira juaj më e madhe?

Shpresoj që njerëzit të mos na kujtojnë vetëm për manifestimet që kemi organizuar.

Do të doja që të na kujtojnë për faktin se kemi ndërtuar ura, kemi krijuar mundësi për të rinjtë, kemi lidhur Kroacinë me Kosovën, Shqipërinë dhe diasporën, si dhe e kemi bërë komunitetin tonë më të dukshëm.

Nëse arrijmë të frymëzojmë qoftë edhe një të ri që të përfshihet më aktivisht, të ruajë identitetin e tij dhe të krijojë diçka të re për brezat e ardhshëm, besoj se kemi bërë gjënë e duhur dhe kemi nisur në drejtimin e duhur.

7. Përveç drejtimit të Bashkësisë, punoni edhe në industrinë televizive, zhvilloni projekte ndërkombëtare mediatike dhe ndërtoni kompaninë tuaj. Si arrini t’i harmonizoni të gjitha këto role?

Kjo është ndoshta pyetja që njerëzit më bëjnë më shpesh.

Sinqerisht, nuk është gjithmonë e lehtë. Ky vit është një nga vitet më sfiduese në karrierën time. Punoj në projekte të mëdha ndërkombëtare mediatike, shpesh udhëtoj, zhvilloj kompaninë time dhe në të njëjtën kohë drejtoj edhe Bashkësinë.

Por ekziston një ndryshim i madh.

Puna ime profesionale është karriera ime. Bashkësia është diçka shumë më personale.

Jam rritur në një familje ku identiteti ishte pjesë e përditshmërisë. Prindërit, gjyshërit, madje edhe stërgjyshërit tanë na kanë përcjellë gjuhën, traditën, vlerat dhe historitë tona. Prandaj për Bashkësinë gjithmonë gjej kohë – jo sepse duhet, por sepse më kujton se nga vij dhe sepse kjo më mbush zemrën.

Sigurisht, do të doja të kisha më shumë kohë. Ky vit për mua është jashtëzakonisht kërkues dhe shpesh kam ndjesinë se nuk mund të jap aq sa do të doja. Por jam mësuar të punoj nën presion. Asnjëherë nuk e kam pyetur veten nëse mund t’i harmonizoj të gjitha. E di që mundem. Thjesht do të doja të kisha më shumë kohë, në mënyrë që t’i përkushtohesha edhe më shumë Bashkësisë.

Ajo që më jep siguri janë njerëzit përreth meje. Gjithmonë ka anëtarë që janë të gatshëm të ndihmojnë, të përfshihen dhe të marrin një pjesë të përgjegjësisë. Ndryshimet e vërteta nuk ndodhin brenda natës – ato krijohen kur i ndërtojmë së bashku.

8. Çfarë trashëgimie do të dëshironit të lini pas në ZASHMZH?

Nuk do të doja që njerëzit të më kujtojnë mua si person.

Do të doja që të kujtojnë atë që kemi ndërtuar së bashku – një komunitet të hapur, të lidhur dhe të dukshëm, i cili me krenari ruan gjuhën dhe traditën e tij, por në të njëjtën kohë pranon krijimtarinë, inovacionet dhe bashkëpunimin ndërkombëtar.

Nëse brezat e ardhshëm do të ndiejnë se kjo Bashkësi është edhe e tyre, se në të kanë vendin e tyre dhe të ardhmen e tyre, atëherë do ta di se kemi bërë diçka të vlefshme.

9. Këtë shtator organizoni një nga ngjarjet më të mëdha të Bashkësisë në vitet e fundit. Pse është kaq i rëndësishëm ky aktivitet për ju?

Ky aktivitet për mua përfaqëson shumë më tepër sesa vetëm një datë në kalendar.

Më 19 shtator 2026 dëshirojmë të mbledhim gra frymëzuese, krijuese, artiste, gazetare dhe profesioniste nga Kroacia, Kosova, Shqipëria dhe diaspora më e gjerë.

Tema qendrore është gruaja, identiteti dhe e ardhmja, por qëllimi i vërtetë është shumë më i madh – krijimi i njohjeve të reja, bashkëpunimeve të reja dhe bisedave që mund të frymëzojnë brezat e ardhshëm.

Krahas programit, po përgatisim një ekspozitë kulturore, gastronominë shqiptare, performanca artistike, biseda me të ftuarat dhe përmbajtje që lidhin kulturën, krijimtarinë dhe inovacionet.

Për mua ky aktivitet përfaqëson drejtimin në të cilin dëshirojmë ta zhvillojmë ZASHMZH-në. Dëshirojmë ta ruajmë trashëgiminë tonë, por në të njëjtën kohë duam të sjellim ide të reja, të lidhim njerëzit dhe të tregojmë se sa shumë dije, talent dhe krijimtari ekziston brenda komunitetit tonë.

Veçanërisht mezi presim edhe projektin „Nusja e Pikturuar”, për të cilin po punojmë intensivisht dhe datën e realizimit të të cilit do ta publikojmë sapo të përfundojmë të gjitha përgatitjet organizative.

10. Kur shikoni përtej këtij viti, cili është vizioni juaj për ZASHMZH-në në vitin 2027 dhe vitet që vijnë?

Besoj se viti 2027 do të jetë momenti kur shumë nga idetë që sot po zhvillojmë do të shndërrohen në projekte afatgjata.

Një prej tyre është URË, që në gjuhën shqipe do të thotë „Most”. Ky është shumë më tepër sesa një aktivitet – është një platformë që lidh shqiptarët e Kroacisë me njerëz frymëzues, projekte dhe ide nga Kosova, Shqipëria dhe diaspora.

Përmes bisedave, programeve kulturore, rrjetëzimit dhe bashkëpunimit, dëshirojmë të ndërtojmë ura të qëndrueshme mes njerëzve, brezave dhe komuniteteve.

Një tjetër projekt i rëndësishëm është KUVENDO, iniciativa jonë digjitale që lidh kulturën, gjuhën, inovacionet dhe pjesëmarrjen aktive të komunitetit.

Krahas këtyre projekteve, dëshirojmë të vazhdojmë zhvillimin e partneriteteve ndërkombëtare, programeve arsimore, shkëmbimeve kulturore dhe projekteve për të rinjtë, të cilat do të lidhin Kroacinë me Shqipërinë, Kosovën dhe diasporën shqiptare.

Ambicia jonë është e thjeshtë – të ndërtojmë një komunitet modern, të hapur dhe të lidhur, i cili me krenari ruan rrënjët e veta, ndërsa në të njëjtën kohë krijon me guxim mundësi për brezat e ardhshëm.

Besoj se pikërisht këtu qëndron e ardhmja e ZASHMZH-së.